Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σατιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σατιρα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

24 Φεβ 2021

σέξι μέρες από το ημερολόγιο μιας καμασουτρέρας

Δευτέρα: Σήμερα σεξύπνησα νωρίς για να σεξσκονίσω το σπίτι. Πήρα ένα σεξσκονόπανο και σεξόρμησα εναντίον ακάρεων και βακτηρίων, ως ο Αρθούρος με το σεξκάλυμπερ. Τα βακτήρια και τα ακάρεα σεξαφανίστηκαν σχεδόν ολοσχερώς, ως να είχαν καταληφθεί υπό σεξστερητικού συνδρόμου. Με δυο λόγια, τα γάμησε το σεξκονόπανο! Πιθανολογώ ότι το ευχαριστήθηκαν, μια και ώσπου να μεσεξημεριάσει είχαν επανακαταλάβει τις θέσεις τους.
 
Τρίτη: Σημειώνω ότι λατρεύω τις ιστορίες με σεξόανα, πλένω πάντα με Εσσεξ, απαντώ θαρρετά σε άσεμνες προτάσεις με ένα "σέξις και ξερός", στο τάβλι φέρνω απανωτές σεξάρες, και ο καλός μου είναι σεξαφανισμένος αυτές τις μέρες.
 
Τετάρτη: Στην τιβί βλέπω ανελιπώς σεξαπτέρυγα να τραγουδούν και να χορεύουν σέξφρενα, χωρίς να παραλείπω ταινίες με σεξιππόλυτους, με κίνδυνο να υποστώ τα σεξάσφαιρα πυρά του (σεξκάστοτε) συντρόφου μου.
 
Πέμπτη: Λένε ότι οι γάτες είναι σεξάψυχες και οι γάτοι σεξεδιάντοποι, αλλά δεν το πιστεύω. Αντιθέτως, είμαι βεβαία ότι ο κ. Αλφρέντο Μασταξίνι είναι σεξυστής, όσο επιμένει να σεξενίζει όλα τα σέξκοντα και να τραγουδά μαζί τους πρίμο σεξκόντο.
 
Παρασκευή: Σήμερα ο καλός μου έφτασε σεξαντλημένος εντελώς, αφού είχε απαγγείλει σε μια σεξφοριακή υπάλληλο δεκασέξι χωρία απο τη σεξτάδα. Την επόμενη φορά θα πάω εγώ στη σεξφορία να πιάσω τον σέξφορο να τον περάσω γενεές δεκατέσσεξις.
 
Σάββατο: Η μπακάλισσα λέει ότι μ' αυτά και μ' αυτά πάμε για σεξτατορία ολοσούμπιτοι, αλλά ο μανάβης την διασεξεύδει: Ανήκομεν εις την Γδύσιν, λέει και τον πιστεύω.
 
Κυριακή: Σήμερα λέω να σεξκουραστώ λίγο, μη πάθω καμιά υπερκώφωση!
--------------
ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ:
Σεξόανο: αγριόφατσα, μάγκας σεξομανής, κλπ
Εσσεξ: καθαρό σεξ
Σέξις και ξερός: απάντηση προς άσεμνον επίθεσιν
Σεξάρες: απανωτές εξάρες στο τάβλι
Σεξαπτέρυγα: άγγελοι χωρίς φτερά
Σεξαφανισμένος: αυτός που γαμεί πολύ
Σεξιππόλυτος: αρχαίος νέος και ωραίος
Σεξάψυχες: ...***... (για γάτες)
Σεξάσφαιρο: μμμ...
Σεξεδιάντοπος: ανθεκτικός στο σεξ (χωρίς ντόπα)
Σεξενίζω: αρχαίον ελληνικόν ρήμα, δηλούν υπερβολικήν φιλοξενίαν
Σέξκοντο: ._
Σεξαντλημένος: χρησ. για «καμάκια» τζούφια!
Σεξκάλυμπερ: η ζώνη αγνότητος στην εποχή του βασιλιά Αρθούρου. κατ' επεκτ. το καταστροφικόν δι αυτήν ξίφος. βλ. φιλμ
Σεξτάτορας: τρεις φορές ισχυρότερος του δικτάτορα -στην κλίμακα τάτορ πάντα, μη πάει ο νους στο πονηρό
Σεξάδα, η: έπος γραμμένο απο γνωστό ψυχίατρο σεξολόγο, όπου περιγράφεται η μάχη των δύο φύλων (πρβλ. Ιλιάδα, Κουκουτουζιάδα, κλπ)
Σεξυστής: ο κ. Αλφρέντο Μασταξίνι (που έχει φαγούρα)
---------------------
Περιττό να προσθέσω ότι έχει σεξκινήσει η σεξκαφή του απέναντι οικοπέδου. Σέξπτομαι να σεξγράφω όλες τις οικοδογαμικές σεξεργασίες μετά πάσης λεπτομερείας. 
(2006, στην εποχή της αθωότητας)
(αφισεξοκόλληση στο χαρτοσέξι πόντικα)
μεταφορά από εδώ:  https://rodiat5.blogspot.com/2006/11/blog-post_11.html

29 Δεκ 2018

homo απολιτίκ

τι θα πει απολιτίκ
να χορεύεις τσικ του τσικ
στα κλαμπάκια;

τι θα πει απολιτίκ
να κολλάς με UHU στικ
ζευγαράκια;

τι θα πει απολιτίκ
να μιλάς για νταηλίκ
στη βεράντα;

τι θα πει απολιτίκ
να περνάς για τεφαρίκ
στα σαράντα;

τι θα πει απολιτίκ
να χτυπάς όλο το τικ
κομπολόι;

όσο κι αν απολιτίκ
έχει τακ μετά το τικ
στο ρολόι.. 
_________________
ΣΗΜ. μεταφορά από εδώ http://rodiat5.blogspot.com/2006/12/homo.html

14 Ιουν 2017

Στραγαλιάδα

Εχθές επείνασα πολύ κι έβγαλα αγάλι αγάλι
από την τσέπην την ζερβήν ένα μικρό στραγάλι
στραγάλι που εφύλαττα ως κόρην οφθαλμού
δια να μασήσω η έρημη εν μέσω του λιμού

Το πρόβλημα ήρξατο ευθύς όταν απεκαλύφθη
ότι το στράγαλον σκληρόν, όθεν και δεν ελήφθη…
Διότι καλόν είναι η τροφή που τρώγει ο πεινώντας
να μη του πέφτει ως πέλεκυς και θραύει τους οδόντας.

Allu Fun Marx:


Στραγάλι πόνο μού’δωκες και πόνο θα σου δώσω
τι σού’φταιξε ο οδόντας μου και τον εθραύεις τόσο;
Σαν τους προδότας στο γουδί, σε στέλνω δίχως άλλο
και στουμπισθέν και μαλακόν στο στόμα θα σε βάλω

rodia:

!!!!! ας αρχίσει λοιπον, η Στραγαλιάδα! Κάνε κάτι που είσαι ειδικός! :))

Σαν είδα το στραγάλι της, ο ήλιος εθαμπώθη,
η θάλασσα μελάνιασε κι η γης εσυρρικνώθη.
Αχ, νά’ταν οι αστράγαλοι των γυναικών στραγάλια
να τα μασούσα, μάτια μου, κι ας είχα δόντια χάλια!

(στιχοι παλαιων ανδρων, άρτι αφιχθεντες στο μυαλο μου)

Allu Fun Marx:

11 Ιουν 2017

Κροκοδείλων δάκρυα


Στης Βουλής τα σκαλοπάτια
κάθονται οι κροκοδείλοι
έχουν δακρυσμένα μάτια
και χαμόγελο στα χείλη

Φαίνονται καλοθρεμμένοι
αν και πάντα πεινασμένοι
Τρώνε, κόκκαλα τσακίζουν
κι ύστερα βαρειά δακρύζουν

Από την αυγή ως το δείλι
κλαίγονται οι κροκοδείλοι

Με μασέλες σιδερένιες
κλαίγοντας λιώνουνε κόσμο
και ξεβαρυστομαχιάζουν
μ' ένα φλυτζανάκι δυόσμο

Οπως έπεφτε το δείλι
φάνηκαν οι κροκοδείλοι
και με μάτια δακρυσμένα
καταβρόχθισαν και μένα!
______________
ΣΗΜ. γράφτηκε στο φέησμπουκ στις 9 Ιουλίου 2014, ατάκα κιεπιτόπου

Καρυατιάδα - Επος ηρωϊκόν, διαρκώς ανασχηματιζόμενον

Καρυάτιδες με χάρη
αποπνέουσαι θυμάρι
μπήκαν μέσα στα μουσεία
με ορμή κι αυτοθυσία

Στο μουσείο του Λονδίνου
«εχω μια μα δεν στη δίνω»
λέει ο φύλακας στην πρώτη
και αρχίσανε οι κρότοι!

Μπαμ! εδω και μπαμ! πιο πέρα
εξεκίνησε η μέρα...
Τράβαγαν οι κοπελίτσες
να γεμίσουν τις βαλίτσες...

Γύρευαν την αδελφή των
στην Οξφόρδη και στο Ήτον
στην Οξφόρδη δεν τη βρήκαν
και το Ήτον θέλει προίκαν...

..τότε, η σιγή εθραύσθη..
«Φέρτε τον Καρυοθραύστη!»
είπε η πρώτη στεντορείως
κι έρευσεν ιδρώτας κρύος... 


(συνεχιζεται μέχρι να βαρεθω, βοηθήστε με σχόλια)
______________
ΣΗΜ. γράφτηκε ατάκα κιεπιτόπου στο φέησμπουκ, στις 12 Ιουνίου 2014

23 Μαΐ 2017

οι περιπέτειες του καρότου

Εκεί πέρα στο Κιότο
ζει ένα καρότο
μέσα σε ριζότο πρώτο!

μ’ ένα φίλο, το μπισκότο,
παίζουνε το Λόττο
κι όλο χάνουνε γαμώτο!


Έχουν ένα ωραίο μότο:
“αν βρωμά το χνώτο,
σκάσε ένα βαρελότο”!

Μαγειρεύουν περγαμότο
παίζοντας φαγκότο
με το Ζακ, τον καμαρότο!

Κάποιος έβαλε μπουρλότο...
Τίγκα στο τσιρότο
φύγαν όλοι τους προς Νότο...
________________________
ΣΗΜ. γράφτηκε ατάκα κιεπιτόπου πριν από λίγα λεπτά στο facebook

1 Μαΐ 2017

ο μέσα δρόμος

το προσκλητήριο των νεκρών
του μέσα δρόμου
ηχεί παράξενα στ’ αφτιά
του νοσοκόμου

κρατά μια πάπια με σκατά
μα πέφτει κάτου
αντισταθμίζοντας τον ήχο*
του θανάτου

νεκροί περνούν καμαρωτοί
χιλιάδες ίσκιοι
κι ο νοσοκόμος τους ξορκίζει
με ουίσκι

(πώς μου ήρθε τούτο μου λες..?)
___________________
ΣΗΜ. σχόλιο (27 Ιαν. 2007) στο ποστ του χαρτοπόντικα 
* (αντί "τον ήχο", "τη φρίκη")

13 Απρ 2011

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ή ΠΕΙΘΗΝΙΟ ΟΡΓΑΝΟ


Κατακέφαλα με βάρεσε η δόξα,
Υπουργός όταν εχρίστηκα μιά μέρα,
κι αποδείχτηκε πως, λόγια του αέρα
όσα έλεγα δεν ήταν, ούτε λόξα!

Εχρίστηκα κι ορκίστηκα λοιπόν, κανονικά,
Συμπέρασμα μη βγάζεις βιαστικά!

*****

Μικρός, άκουγα τι μούλεγε η μαμά μου
κι ήμουν πρώτος μαθητής μέσα στην τάξη.
Ολοι μ' είχανε μή βρέξει και μή στάξει.
Πήρα πρώτος, μ' άριστα το δίπλωμά μου.

Ευγενικός και τρυφερός και πρόσχαρος πολύ,
και ρούφαγα την κάθε συμβουλή!

*****

Για παράδειγμα, σαν πήγαινα επισκέψεις
στη θεία ή στους φίλους του μπαμπά,
αυθόρμητα και δίχως πολλές σκέψεις,
έλεγα, όταν κερνούσανε χαλβά:

- Για να μή σας προσβάλλω, θα το φάω τελικά,
αν και δε μου αρέσουν τα γλυκά!

*****

Παντρεύτηκα μια παιδική μου φίλη
και ζώ ευχαρίστως, μέσα στη ρουτίνα.
Ποτέ δεν βλέπω πίσω απ' την κουρτίνα,
πειθήνια ακούω τα δικά της χείλη:

- Περπάτα με τις κάλτσες και μη βγάζεις τσιμουδιά!
Σού είπα πως κοιμούνται τα παιδιά!

*****

Αυτός είμαι λοιπόν και τίποτ' άλλο!
Ολα μού ήρθαν προγραμματισμένα.
Σαν Υπουργός, τα έχω λίγο σαστισμένα,
μ' ακούω πάντα κάποιον πιό μεγάλο.

- Τάιζε τα γατάκια, βγάζε βόλτα τα σκυλιά,
Θα κάνεις την καλύτερη δουλειά!

*****

Σα γάντι το υπουργείο μού ταιριάζει,
το λέω, όταν με βλέπω στον καθρέφτη.
Κι άν θέλει κάποιος να με βγάλει ψεύτη,
για τίποτα εμένα δε με νοιάζει!

Ταίζω τα γατάκια, βγάζω βόλτα τα σκυλιά,
κι αυτή είν' η καλύτερη δουλειά!!

(Οι άλλοι διαφωνούνε ριζικά, όμως εγώ
ακούω πάντα τον πρωθυπουργό!)

__________________
Γράφτηκε στις 19-12-1993/02:30

14 Δεκ 2010

πηγαινέλα στον Αδη

Ετρωγε ο Συμεών
καθισμένος οκλαδόν
στο λιβάδι
σάντουιτς τυρί ζαμπόν
χορτασμένος εκκινών
για τον Αδη.
Ως πλησίαζε λοιπόν
με το βήμα ζωηρόν
και ασθμαίνoν
βλέπει άγρυπνον φρουρόν
Κέρβερον προ των θυρών
κορδωμένον

Παλικάρι ο Συμεών
μ' ένα βλέμμα βλοσυρόν
τον κοιτάζει
μα ουδεμία εκ των τριών
του κυνός των κεφαλών
δεν τρομάζει.
Μίαν σκέψιν προχωρών
στου εγκεφάλου τον φλοιόν
περιπλέκει
προ ουδενός μη ορρωδών
να εισέλθει εφορμών
σαν φυσέκι!

Μα ο πατέρας των Θεών
είχε άλλον σχεδιασμόν
δια τον νέον
και τον κάνει αναφανδόν
απ' τον κόσμο των σκιών
εξακτέον.
Του ξεφράζει τον λαιμόν
και του δίνει θεϊκόν
ένα χάδι
πέφτει ευθύς ο Συμεών
ως βροχή και ως χιών
στο λιβάδι...

Μα το σάντουιτς απόν
ο τυρός και το ζαμπόν
στα χαμένα
δεν πτοείται ο Συμεών
και ζητάει κολατσιόν
από μένα
κι εγώ ρίπτω το στυλόν
και το πάκο των χαρτιών
στα σκουπίδια
για να μάθει το τεκνόν
να μου πρήζει το μυαλόν
και τ' αρχίδια!
_____________________
(στιχάκια ψαρεμενα απο τα σκουπιδια του υπολογιστη, γραμμενα 3/2/2006)
Ορεξη που την είχα! ;)

8 Δεκ 2010

Λαβυρινστάν (La vir in stan) ~ μια σοβαρή μελέτη




Η λέξη "vir" σημαίνει άνδρας στα λατινικά, αλλά και στην τουρκική γλώσσα υπάρχει η λέξη "μπίρ" («έλα ορέ μπίρο'μ» ή/και «μπιρ παρά»). Επίσης, υπάρχει και η γαλλική λέξη "bureau" που σημαίνει "γραφείο" και ένας άνδρας συνηθέστατα βρίσκεται καθισμένος πίσω από ένα γραφείο, επειδή εκεί νιώθει περισσότερο ασφαλής. Η μπίρα επίσης θεωρείται κυρίως ανδρικόν ποτόν, εξ ού και "μπιροκοιλιά", ένα ακόμη ανδρικόν προνόμιον. Δεν υπάρχουν εισέτι γυναίκες με μπιροκοιλιάν. Συμπτωματικόν;

Το "La" είναι άρθρο θηλυκό στη γαλλική γλώσσα (και στην ιταλική νομίζω), αλλά είναι και νότα μουσική. Το "in" σημαίνει "μέσα" στην αγγλική γλώσσα, αλλά έχει καταλήξει να σημαίνει και "μέσα στα πράγματα" στην εποχή μας, «είμαι in» λέμε και ψηλώνουμε 10 πόντους. Η λέξη "stan" μπορεί και να μην υπάρχει, αλλά μπορεί και να υπάρχει -δεν είμαι γλωσσολόγος για να ξέρω. Μπορώ όμως να συνθέσω μια ιστορία μετά από την ανάλυση που προηγήθηκε. Συμπτωματικόν;

Από τη σύνθεση των ανωτέρω λέξεων, προκύπτει η λέξη "λαβύρινθος", γνωστή ως ελληνική λέξη από αρχαιοτάτων χρόνων. Οθεν, συνάγεται ότι η λέξη "λαβύρινθος" γέννησε όλες τις προαναφερθείσες λέξεις, άρθρα, νότες, κλπ κλπ, άρα, τίποτε δεν αποκλείει να γεννήσει και άλλες τόσες. Δεδομένης της φύσεως και της μορφολογίας ενός λαβυρίνθου, μπορούμε να εικάσουμε ότι πιθανότατα -πιθανότατα λέμε, προσέξτε το αυτό- όλες οι λέξεις να προέκυψαν από αυτή τη μαγική λέξη, τη λέξη "λαβύρινθος" δηλαδή. Τον ισχυρισμό αυτό ενισχύει και η έτερη σημασία της λέξης "λαβύρινθος", η οποία αφορά περιοχήν του ωτός, του αφτιού μας ούτως ειπείν. Διότι, με το αφτί μας ακούμε τις λέξεις. Συμπτωματικόν;

Αν λάβουμε υπόψη και το ότι ο λαβύρινθος του αφτιού παίζει μεγάλο ρόλο στην αίσθηση της ισορροπίας, μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι όσο λιγότερες λέξεις γνωρίζουμε, τόσο ισχυρότερη είναι η ισορροπία μας, επειδή δεν υπερφορτώνεται ο λαβύρινθος. Αυτό διαπιστώνουμε να συμβαίνει και στους σκληρούς δίσκους των ηλεκτρονικών υπολογιστών, που, όταν υπερφορτώνονται κλατάρουν, καθώς και στους διαφόρους σέρβερς, οι οποίοι κρασσάρουν κατόπιν υπερφορτώσεως. Αλλωστε, και οι φορτισμένες ατμόσφαιρες δεν προμηνύουν τίποτε καλόν. Συμπτωματικόν;

Και τώρα που μάθατε για την υπερλέξη "λαβύρινθος", μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι, ανέφελοι, αναίμακτοι, ανασφάλιστοι, να κοιμάστε ακόμα και όρθιοι, μια και θα είστε απολύτως ισορροπημένοι! Συμπτωματικόν;

_____________________
ΣΗΜ.1. το ότι η λέξη "λαβΥρινθος" γράφεται με Υψιλον, είναι αμελητέον, διότι κάλλιστα θα μπορούσε να γράφεται και με Ιώτα. Αυτό, η ορθογραφία της λέξης αυτής δηλαδή, είναι κάτι τι συμπτωματικόν -πράγματι. Εκτός και αν οι αρχαίοι πρόγονοί μας, πριν απο 40.000 χρόνια προφέρανε το Υ με κλειστά χείλη, όπως το σύγχρονο γαλλικό "u" (φτου κακά!) στη λέξη "bureau".
ΣΗΜ.2. Το ότι το γράμμα Υ προσομοιάζει με αντεστραμμένο Λ, θα εξεταστεί σε επόμενη σοβαρή μελέτη, μην είστε ανυπόμονοι.
ΣΗΜ.3. Δεν επιτρέπω σχόλια επειδή υπάρχει πιθανότητα να εκληφθεί ως σάτιρα η παρούσα σοβαρότατη μελέτη συνομωσιολογίας. (αυτό το έγραφα στην πρώτη ανάρτηση, αλλά το σκέφτηκα καλύτερα τελικά και εδωπέρα σας κάνω τη χάρη να σχολιάσετε)
ΣΗΜ.4. Ευχαριστώ το παιδάκι που ζωγράφισε αυτή την εκπληκτικη ζωγραφιά :)
ΣΗΜ.5. ανέβηκε πρώτη φορά το Σάββατο, 14 Απριλίου 2007, εδώ


2 Σεπ 2010

blue vespa blue

Καβασάκι εντούρο ή Χόντα
σαν τη βέσπα δεν έχουν προσόντα
τη γαλάζια, παλιά, σκονισμένη

Χωρίς φρένο και γκάζι πηγαίνει
και το δρόμο τον βρίσκει από μόνη
τον οσμίζεται μάλλον η σκόνη

Τρέχει, τρέχει πετάει σα γλάρος
και βουτάει στο ρεύμα με θάρρος
στο φανάρι ευτυχώς, κοκκαλώνει

Σαν μουλάρι τις ρόδες στηλώνει
αποκτά στη στιγμή κάποιο βάρος
στέκει σούζα σαν νά'ναι φαντάρος!
_____________________
Πρωτογράφτηκε ατάκα κιεπιτόπου στη βωβή ΧελιδΩνα, 10 Φεβρουαρίου 2009 2:03 π.μ. Πλάκα δεν έχει; Το είχα ξεχάσει...

25 Απρ 2010

ΟΙ ΠΟΝΤΙΚΟΙ


Τρύπες έχει πολλές το τυρί.
Με καρδιά μαρουλιού τρυφερή
θα το φάν' εκατό ποντικοί.

Σαν η δόση τελειώσει, μετά
θα γεμίσουν τον κόσμο σκατά
και θα μείνουν ξανά νηστικοί!
__________________
απο τα σκουπίδια του υπολογιστή, γραμμενο στις 28-04-94/13:10 με α/α 63

11 Απρ 2010

ΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΑΣΤΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Τον είδα το μπακάλη Ταρνανά,
που στοίβαζε σακκούλες τραχανά
κι ένα μπουκάλι βρήκε κάτω - κάτω,
που ήταν διαολεμένο ώς τον πάτο!
Είχε χωθεί ο διάολος εκεί
να γλύψει γύρω - γύρω το ρακί.

*****

Πετιέτ' ο διάολος απ' το μπουκάλι,
τσιμπάει στριφτά τον κώλο του μπακάλη!
Κι αυτός, ουρλιάζοντας σαν τη σειρήνα,
ορμάει πηδηχτά στην Κατερίνα,
που ανοίγει βιαστικά ένα ντουλάπι
για να κρυφτεί, μα βρίσκει το χασάπη,
που είχε μείνει εκεί από χτές βράδυ,
γιατί είχε μπερδευτεί μέσ' στο σκοτάδι
κι αντί για τη γυναίκα του, εδωνά,
γαμούσε την κυρία Ταρνανά!

*****

Μπερδεύτηκαν λοιπόν, ένα κουβάρι,
χασάπης, Ταρνανάς, κρέας και στάρι,
και γίνηκε, που λες, χαμός μεγάλος
και "Μπά, που νάμπει μέσα σας ο διάλος!"
τους φώναξ' η κυρία Ταρνανά,
και 'γώ, δεν τους ξανάδα πουθενά!

*****

Το δίδαγμα που βγάζει αυτή η ιστορία
είναι πως, δούλα αν είσαι ή κυρία,
το διάολο τον έχεις στη μασχάλη,
αρκεί, ρακί να βάζεις στο μπουκάλι,
και του διαόλου ορίζεις την πορεία.
Κέρατα δυό αυτός, μα η γυναίκα, τρία!
__________________________
-->> στιχάκια γραμμένα (με α/α 17) στις 17-12-93/04:40

12 Νοε 2007

δυο παλια αστεια ποιηματακια



110. ΔΕΣΜΑ ΑΚΑΤΑΛΥΤΑ (Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΩΡΑΙΑΣ)


Το πέπλο σου αφήνεις να πέσει...
Γυμνή μένει η αιθέρια ύπαρξή σου.
Με δίχτυ σφιχτό το κορμί σου
στη λάγνα ψυχή μου έχεις δέσει!

Το πέπλο σου αφήνεις να πέφτει...
Τα μάτια σου, αστέρια θλιμμένα.
Λυπήσου, καλή μου, και μένα,
το λείο, ασημένιο καθρέφτη!

Το πέπλο σου αφήνεις και φεύγεις...
Γυμνός απομένω και μόνος.
Θα σπάσω! Φριχτός είν' ο πόνος,
ωραία μου, μη μ' αποφεύγεις!

Το πέπλο σου αφήνεις καλή μου...
Κοιτάξου εντός μου, για λίγο!
Εγώ, δεν μπορώ να ξεφύγω...
Με κλείνει καλά το γυαλί μου!

05-05-94/01:05


120. ΔΡΑΚΟΥΛΙΑΡΙΚΟ


Σαν το Δράκουλα σε είδα,
σαν μιά μαύρη νυχτερίδα
είχες τα φτερά απλωμένα
και με δάγκωσες και μένα!

Σαν το Δράκουλα πετούσες,
δόντια, μπέρτα κι άγριο βλέμμα...
Με κοιτούσες και γελούσες
και μου ρούφαγες το αίμα!


05-05-94/20:45


7 Νοε 2006

Της Κοσμοσφαίρας (πολύ βαρύ κι ασήκωτο)

Το άσμα διορθώθηκε επί τα βελτίω:

Κοσμοσφαίρα, αγάπη γλυκιά μου
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
έλα μέσ' στη θερμή αγκαλιά μου
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
από τότε που έφυγες λιώνω
τ' όνομά σου θυμάμαι με πόνο
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα

Με μύδια βρασμένα στους δρόμους γυρνώ
ένα ούφο βλαμένο ζητάω να βρω
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα

Το ιχώρ μου συχνά εξετάζω
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
για να βλέπεις καλά πως σου μοιάζω
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
Κινδυνεύω να πάθω αναιμία
γύρνα πίσω γλυκιά μου λατρεία
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα

Σε βράχια, σε όρη γυρίζω ο πτωχός
και τ' αστέρι που ψάχνω έχει γίνει μπουχός
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα

Στα βιβλία λοιπόν τό 'χω ρίξει
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
και μ' αυτά διασκεδάζω τη θλίψη
(τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ τεριρεμ)
πακετάρω, τυπώνω, πουλάω
το μαράζι για σένα ξεχνάω
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα

Σαβούρες γυρεύω με μάτια θολά
για τη πάρτη σου ψάχνω βιβλία τρελλά
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα
Κοσμοσφαί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αί-αίρα


ΣΗΜ. Ηχητικά εδώ για 7 μέρες
Αν δεν προλάβετε, τραγουδείστε το κατά τα διάσημα Δυνατά και ΕΛληνικά άσματα Μαντουβάλα, Ζιγκουάλα, κλπ

9 Αυγ 2006

ΒΙΑΙΟΤΗΣ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (ασμάτιον)

Μέσ' στις ταινίες των καναλιών, μέσ' στο σκοτάδι,
παραμονεύει ένας άντρας με πιστόλι
και δε μ' αφήνει σε ησυχία κάθε βράδυ.

Πότε σαλτάρει, πότε στέκει στη γωνία,
πότε απειλεί και με γεμίζει αγωνία,
πυροβολεί στην ερημιά ή μέσ' στην πόλη,
βίαιος πάντα και σκληρός, με το πιστόλι.


Καυγάδες, κλωτσιές και μπουνίδια,
μπαμ! μπουμ! ντουφεκιές, πιστολίδια,
η βία τα νεύρα μου σπάει
και πάει ο ύπνος μου, πάει...


Κι όσο πασχίζω να πετύχω μιά ταινία,
κάτι αστείο, να χαρώ, να ξεφαντώσω,
για να ξεφύγω απ' της ζωής την αγωνία,

αυτός πετιέται ξαφνικά και 'γώ νευριάζω.
Κι όσο περνά η ώρα κι αρχίζω να νυστάζω,
έτσι μού έρχεται ν' αρπάξω το πιστόλι
και μπαμ! να σπάσω το γυαλί, να τον σκοτώσω!


Καυγάδες, κλωτσιές και μπουνίδια,
μπαμ! μπουμ! ντουφεκιές, πιστολίδια,
η βία τα νεύρα μου σπάει
και πάει ο ύπνος μου, πάει...


--------------------
ΣΗΜ. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ για 7 μέρες

24 Ιουν 2006

Η γλώσσα μας καλεί να την κρατούμε ζωντανή





Τυλίγει σε ρολά και τηγανίζει
τα συγγράμματα,
καταπίνει τόνους τόνων,
τρώει την ορθογραφία κομψά
-με μαχαιροπίρουνα χρυσά-
και ανεβάζει τη φούστα της.



Η γλώσσα ζεσταίνεται,
βγάζει το παλτό της,
καλεί να ικανοποιήσουμε
τις επιθυμίες της,
πρόθυμη και χορτάτη.




Εμείς μέσα στην άρνηση.
Νομίζουμε πως θα ασελγήσουμε πάνω της,
τη θέλουμε αιωνίως να μένει
αμόλυντη και παρθένα.


14 Ιουν 2006

Ελληνικά νησιά -001-002




Μονάκριβή μου Ανάφη
Το χρώμα σου με βάφει
Κι αν όλα πάνε στράφι
Υπάρχει και η σκάφη!





Καλή μου Μυτιλήνη
Το ούζο σου με σβήνει
Κι αν μείνω από βενζίνη
Υπάρχουνε κι οι κρίνοι!



31 Μαΐ 2006

ΤΟ ΜΠΛΕ ΚΟΣΤΟΥΜΙ


(ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΣ)


Μέσα στο σκούρο μπλέ κουστούμι στριμωγμένος
μόνος, συνθλίβετ' ο εαυτός του ο καημένος
Βασανισμένος, στα στενά μπερδεύεται και σκάει
και βλαστημάει το κουστούμι που φοράει

Πόσα κουστούμια στη ζωή του έχει φορέσει,
και δε ρωτήθηκε ποτέ του άν του αρέσει
μέσ' στις γραβάτες το λαιμό του να τυλίγει
και την ανάσα της ζωής του έτσι να πνίγει

Σκέφτεται πότε θάρθει η ώρα να το βγάλει
κουνώντας άκαιρα το γκρίζο του κεφάλι
γιατί το ξέρει: Ετσι θα μένει μπερδεμένος
Το μπλέ κουστούμι θα φοράει και πεθαμένος!

Μέσ' στη ζωή του ευκαιρίες να το βγάλει
είχε πολλές, μα δεν το τόλμησε. Και πάλι
αναστενάζει και ξεσφίγγει τη γραβάτα
Αυτός ποντίκι, μα η κοινωνία γάτα!



27-09-90/17:52
(επεξεργασία: 21-01-94)