η Μυρτούλα και ο Μίλτος

κι έτσι, σκόνταφτε κι έπεφτε πάντα στο ίδιο μέρος της αυλής η Μυρτούλα η κουτσή τσιγγανοπούλα, ίσα για να βρουν το δρόμο οι αστραπές των ματιών της, να περάσουν από τα φθαρμένα σανίδια του πατώματος, να διασταυρωθούν με το βλέμμα του Μίλτου που έμενε για ώρες στηλωμένο στην ίδια τρύπα, ενώ έπλεκε καλάθια με τα παραμορφωμένα του χεράκια, εκεί πάνω, στο πατάρι της αποθήκης όπου τον είχε η μάνα του δεμένον μη τυχόν της φύγει και φαληρίσει την επιχείρηση. Αλλες φορές πάλι, ξαγλίστραγε από τα χεράκια της κι έπεφτε στο χώμα κάτι που κρατούσε κι έσκυβε να το πιάσει, τρέμοντας μη τυχόν προσέξει κάποιος ότι όλα αυτά συνέβαιναν στο ίδιο πάντα μέρος, αλλά οι κάτοικοι της αυλής είχαν άλλα πράγματα ν' ασχοληθούν εκτός από την παρακολούθηση μιας μικρής τσιγγάνας και μάλιστα κουτσής.
________________________
ΣΗΜ. σήμερα ξύπνησα με την εικόνα αυτή στο νου

το ταξίδι

«Ζαλίζομαι» είπα, «ζαλίζομαι, σταμάτα» κι εκείνος σταμάτησε το αυτοκίνητο κι άνοιξα την πόρτα και ξάπλωσα στο χορτάρι. Δεν ξέρω αν με κοίταξε, είχα κλειστά τα μάτια και τα διατηρούσα κλειστά, δεν άνοιγαν με τίποτα. Ούτε όταν ένοιωσα να σκύβει πάνω μου να δει τι συμβαίνει, τι έπαθα κι έπεσα ξερή, άνοιξαν. «Μέθυσες με λίγο τσίπουρο;» ρώτησε γελώντας, αλλά δεν απάντησα. Το χώμα κάτω από το σώμα μού έδινε κουράγιο με τη σταθερότητά του. Σίγουρα, δεν έφταιγαν τα δυο τρία τσιπουράκια, σίγουρα η μέθη δεν προερχόταν από αυτά. Η παρουσία του δίπλα μου τόσην ώρα μάλλον ήταν ο πρόξενος της ζάλης.
Συνήλθα σχετικά σύντομα και συνεχίσαμε το ταξίδι.

-->> γράφτηκε πριν δυο λεπτά, εδώ: -->>
http://rodiat4.blogspot.com/2008/07/blog-post.html
και μπαίνει δικαιωματικά στη Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"

Προχωρώ ακολουθώντας

Το σώμα του μου μιλά.
Με τον ώμο με κατευθύνει απαλά
σαν τη γαλοπούλα.

Το βλέμμα του με στρίβει
στις γωνίες
-αόρατα ηνία-
μου δίνει εντολή να αλλάζω κατεύθυνση
                                        πότε πότε

Βαδίζει πίσω μου, αλλά με οδηγεί.
Προχωρώ ακολουθώντας τον,
αν και προπορευόμενη.

Δεν μιλούμε καθόλου.
Ούτε πριν, ούτε μετά.

Οταν χωρίζουμε,
ορίζουμε το επόμενο ραντεβού.
Πέμπτη; Πέμπτη.
Οχτώ; Οχτώ, όπως πάντα.
Εδώ; Εδώ.

Φεύγουμε χωριστά.
Περιμένω την επόμενη Πέμπτη.
Να μου μιλήσει το σώμα του.

--------------------------
Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"
**και η απομυθοποίηση: βασίζεται στην εικόνα που είδα μια Πέμπτη απόγευμα έξω από τη Μονή Πετράκη, όπου μια κοπέλα ήταν στημένη και περίμενε. Με το που έφτασα κοντά, ένας νεαρός συνοφρυωμένος την πλησίασε και -χωρίς λέξη ούτε βλέμμα- σκούντηξε με το ώμο του τον ώμο της κι Εκείνη άρχισε να περπατά σαν κουρδισμένη προς την κατεύθυνση που της είχε δώσει το σκούντημα, ενώ Εκείνος ακολουθούσε.

Γλυκός θάνατος

Πήραμε το λεωφορείο με τον εραστή μου
Γελούσαμε τρισευτυχισμένοι
Μου ψιθύριζε λογάκια
και άγγιζε την πλάτη μου τρυφερά

Κάποια στιγμή, η ανάσα μου κόπηκε
- το βη-μα-το-δό...
πρόλαβα να ψελλίσω
κι έπεσα στο στέρνο του

Το λεωφορείο σταμάτησε,
εκείνος με κρατούσε σαν πούπουλο
κοιτάζοντας τα μάτια μου
που έμειναν ανοιχτά
Κάτι πήγε να πει,
«η βαλβίδα, η βαλβίδα!»
να φωνάξει «βοήθεια!»
αλλά ο λαιμός του είχε κολλήσει

Μαζεύτηκε κόσμος,
ήρθε η αστυνομία,
ο γιατρός με το νοσοκομειακό,
αλλά είχα κιόλας φύγει
Πετούσα μακριά
να χαρώ τον υπέροχο θάνατό μου

Εύχομαι στον γλυκό εραστή μου
έναν όμορφο θάνατο
στο στήθος μιας γυναίκας
που θα τον αγαπήσει πολύ
Το αξίζει


--------------------------
Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"
_____________________
αυτή τη μικρή ιστορία την έζησα μέσα σε ένα (μισογεμάτο) λεωφορείο κάποια Κυριακή πρωί πριν από πολλά χρόνια.. είδα ένα ζευγάρι ηλικιωμένων ανθρώπων, πολύ χαρούμενων (όλο γελούσαν) και ελαφροντυμένων (ερχόταν άνοιξη) να περιμένουν στη στάση.. επιβιβάστηκαν και κάθησαν συνεχίζοντας να γελούν, ιδιαίτερα η γυναίκα έδειχνε πολύ χαρούμενη.. τα γέλια σταμάτησαν ξαφνικά, κάποιος έτρεξε στον οδηγό και κάτι του είπε, το λεωφορείο σταμάτησε χωρίς να υπάρχει στάση, ο οδηγός έτρεξε στο κοντινό περίπτερο να τηλεφωνήσει.. είχα μείνει άναυδη να κοιτάζω γύρω.. στη διπλή θέση όπου καθόταν το (πρώην) ευτυχισμένο ζευγάρι δεν τολμούσα να ρίξω το βλέμμα μου.. είχα ήδη δεί το πρόσωπο του άντρα, τόσο πελιδνό, ολόκληρο ήταν μια απορία.. Θόρυβος, αστυνομία, νοσοκομειακό, άσπρες μπλούζες και στολές.. τα υπόλοιπα, απλή επινόηση. Αυτά, για κάθε ενδιαφερόμενο.

ΠΡΟΓΕΥΣΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

Μαζί φοβόμαστε το θάνατο.
Κάθε βδομάδα που περνά
μας φέρνει πιο κοντά του.

Στον έρωτα τον ξεχνάμε:
είναι σα να πεθαίνουμε παρέα.
Μετά, τον ξαναθυμόμαστε και γελάμε.

- Θα κάνω ωραίο λείψανο, μου λέει,
μη παραλείψεις να με φωτογραφήσεις.
- Μου το χτυπάς πως δεν έχω φωτογένεια,
                                        -παίζω τη θυμωμένη-
επαφίεμαι στην τέχνη σου να με αναδείξεις!
...και στην καλή σου μηχανή -συνεχίζω.

- Ο έρωτας είναι μια πρόγευση θανάτου, λέει.
- Ο θάνατος είναι το επιδόρπιο του έρωτα, απαντώ.

και σκάμε ξανά στα γέλια!

--------------------------
Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"

Μετά, τρώμε

Ο εραστής μου έρχεται κάθε Πέμπτη απόγευμα.
...................................Λούζομαι.
Καθαρίζω καλά το κορμί μου
νύχια και δόντια στην εντέλεια
και τα μαλλιά να λάμπουν.

Εκείνος έρχεται βρώμικος
από τη δουλειά κατευθείαν.
...................................Φιλιόμαστε.
Ανασαίνω τσίπουρο.
Τα μαλλιά του έχουν χώμα
το δέρμα απαλό και στεγνό:
ιδρώνει μόνο στις μασχάλες.

Τον γδύνω και τον πλένω σα μωρό.
Με ρωτά «τι θα φάμε μετά;»
και κολλάει πάνω μου.
Για κάμποσην ώρα δεν καταλαβαίνω
...................................τι μου γίνεται
Δεν πατώ, ούτε βρίσκομαι πουθενά.
Οταν συνέρχομαι, μου φέρνει νερό
και ακουμπά το κεφάλι στο μηρό μου.
Δεν κάνει σαχλές ερωτήσεις,
«σου άρεσε;» και τα τοιαύτα,
κουβεντιάζουμε τα καθημερινά
...................................σα συντροφάκια.

Υστερα τρώμε, ξανακουβεντιάζουμε,
ξαναχανόμαστε, ώσπου ξημερώνει.
Ο εραστής μου φεύγει κάθε Παρασκευή πρωΐ.

_________________________
ΣΗΜ. από τη συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί" που περιλαμβάνει ιστορίες αστείες και δραματικές, φανταστικές και πραγματικές, δικές και ξένες.

Ο εραστής της παγωμένης λίμνης

Κάθε βδομάδα,
ο εραστής μου περνούσε μια παγωμένη λίμνη
για να με συναντά στην καλύβα μου.
Του είχα έτοιμα ζεστά ροφήματα
σε σκοτεινόχρωμα κεραμεικά δοχεία.
Το αναμμένο τζάκι έπιανε τον ένα τοίχο.
Του έβαζα να πιεί,
αφού τα ρούχα του στέγνωναν κι αυτός γυμνός
στο πάτωμα της καλύβας,
μισογερμένος στα μιντέρια τα δερματοντυμένα
με προβιές και λυκοτόμαρα.
Επινε και του χόρευα
-ανεμισμένα πέπλα, φευγαλέα-
ώσπου έπεφτα χωρίς άλλη δύναμη στο πλάι του.
Ο εραστής μου τότε σηκωνόταν,
σκάλιζε το τζάκι,
πρόσθετε κούτσουρα μη λείψει η φωτιά,
με σέρβιρε μετά τίλιο με αλτέα να χαλαρώσω,
και ταξίδευε το κορμί μου.
Μόλις ξημέρωνε,
έριχνε ένα ξύλο ακόμα στη χόβολη ν' αρπάξει,
φορούσε τα ρούχα του κι έφευγε
να περάσει τη λίμνη να πάει στα μέρη του.
Με τον καιρό, στη λίμνη έλιωνε ο πάγος,
τόσο ήταν καφτός ο εραστής μου.
Οταν η λίμνη ξεπάγωσε εντελώς,
και του ήταν πολύ εύκολο να με βρίσκει,
ο εραστής μου δεν ξαναήρθε.
Νοίκιασα ζώα να κουβαλούν πάγο,
να φέρνουν στη λίμνη, να τη γεμίζουν.
Εκανα προσευχή στον καιρό,
να ρίξει χιόνια πολλά, να παγώσει ο τόπος.
Τόσο πολύ τον ήθελα!
Ο καιρός με άκουσε, όλα πάγωσαν,
η λίμνη ποτέ δεν ήταν τόσο παγωμένη.
Ετοίμασα σερμπέτια, άναψα το τζάκι,
έστρωσα τα μιντέρια, προβάρησα νέους χορούς,
αλλά ο εραστής μου δεν ξαναφάνηκε.
Αποφάσισα να φύγω απο το κρύο.
Πήγα στην έρημο που βράζει την πέτρα,
έστησα μια σκηνή και περίμενα.
Μια μέρα, εκείνος ήρθε,
κουβαλώντας τη δροσιά του.


--------------------------
(30-07-2005)
Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"

Το παιχνίδι

Με τον εραστή μου παίζουμε ένα παιχίδι
Ενα παράξενο παιχνίδι,
ίσως και επικίνδυνο για το μυαλό.
Υποκρινόμαστε ότι
καθένας μας είναι κάποιος άλλος.
Εχω φτάσει να ζηλεύω αυτή την άλλη
που τον αποσπά με τα μηνύματά της
και θέλω ολόκληρη την προσοχή του:
Να εστιάζει σε μένα μονάχα.
Αχ! Θα την ξεμαλλιάσω κάποιαν ώρα!

Εκείνος το γλεντάει μισογελώντας
και κάποτε μου λέει:

- Αν μάθω ότι με απατάς θα σε σκοτώσω.
- Το ίδιο θα κάνω και 'γώ, απαντώ.
- Μέχρι να βάλεις τραπέζι, θα ρίξω μια ματιά στο μέηλ μου.
- Ναι, για να σαλιαρίζεις με τη λεγάμενη,
απαντώ και κλείνω βίαια τον υπολογιστή.
- Μη το ξανακάνεις αυτό! Επεμβαίνεις στα προσωπικά μου!
- Μπα; Εχουμε και προσωπικά τώρα;

Αρχίζω να κλαίω και με παίρνει στα γόνατά του.
Ερχεται μια μυρωδιά σαν κάτι να καίγεται.

- Ωχ! Το φαΐ! πετάγομαι επάνω.
- Τώρα το θυμήθηκες το φαΐ;
- Ελα να βοηθήσεις καλύτερα.
- Ναι, μάτια μου, να βοηθήσω. Πάμε στην ταβέρνα;
- Πάμε, λέω ενθουσιασμένη,
που αφήνει το μέηλ του γι αργότερα -για το χατήρι μου.

Μόλις επιστρέψουμε, ξέρω τι θα κάνω.
Θα κλειστώ στο γραφείο μονάχη,
να γράψω σ' αυτό τον υπέροχο τύπο,
που είναι ο εραστής μου.
Θα του τα πω όλα!


(31-07-2005)
__________________________
ΣΗΜ. από τη συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί" που περιλαμβάνει ιστορίες αστείες και δραματικές, φανταστικές και πραγματικές, δικές και ξένες.

Ο εραστής μου

Εχω ένα περιπλανώμενο εραστή.

Κάθε λίγο αλλάζει τόπο εργασίας
Με καλεί συχνά, αλλά σπάνια ανταποκρίνομαι
αν και αγαπώ τ' αεροπλάνα.

Γίνεται έκρηξη στον έρωτά μας.
Το μέσα θέλει να βγει έξω.

Μετά, χαριεντιζόμαστε
ανταλλάσσοντας μακάβριες σκέψεις:

-Πότε θα πεθάνεις; Τον ρωτώ
-Πριν απο σένα, μου απαντάει, για να με θάψεις,
νά 'ρχεσαι να χαϊδεύεις το χώμα στο μνήμα μου
θυμήσου να φυτέψεις πανσέδες
-Οχι, εγώ θέλω πρώτη, του λέω,
εσύ χαϊδεύεις πιο απαλά.
Θέλω το χώμα σκέτο, να νοιώθω το άγγιγμά σου.



Συζητούμε γυμνοί χωρίς αποσιωπητικά
Περικλείουμε σε αγγίγματα την αιωνιότητα.


__________________________
ΣΗΜ. από τη συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί" που περιλαμβάνει ιστορίες αστείες και δραματικές, φανταστικές και πραγματικές, δικές και ξένες.

Το κόκκινο μαντήλι στον αέρα

Με το φέρρυ στον Ευβοϊκό
Σφιγμένοι στην κουπαστή
Ο αέρας να πολεμά το κόκκινο μαντήλι
να μπερδέψει τα μαλλιά μου
Το μαντήλι αντιστεκόταν

Ο εραστής μου με κοίταζε στα μάτια
Τον κοίταζα παιχνιδιάρικα,
εκείνος με πάθος
Μας κοίταζαν όλοι οι επιβάτες
Ηταν καλοκαιράκι και γεμάτο το πλοίο

Δεν μιλούσαμε,
ο αέρας θά 'παιρνε τα λόγια μας
Ούτε γελούσαμε,
μόνο αχνά χαμόγελα και ματιές

Ενοιωθα τη ζήλεια να μας τριγυρίζει
με όλα τα βλέμματα πάνω μας,
τα τραβούσε το κόκκινο φαίνεται

Φτάσαμε στον προορισμό μας,
έβγαλα το μαντήλι,
μπήκαμε στο αμάξι,
σήκωσε τη φούστα μου,
κάτι έψαχνε
-ίσως το μαντήλι-
Σε μια έρημη παραλία σταματήσαμε
και το βρήκε

__________________________
ΣΗΜ. από τη συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί" που περιλαμβάνει ιστορίες αστείες και δραματικές, φανταστικές και πραγματικές, δικές και ξένες.

Ούτε ένα σώβρακο

O εραστής μου είναι άτσαλος
όλα τα πράγματά του
σκόρπια παντού στο σπίτι

Κάθε φορά που φεύγει
ξεχνά κι από κάτι
Μετά, στέλνει το παιδί του γραφείου
να το γυρέψει

Μια μέρα, ξέχασε το σώβρακό του
Το συσκεύασα σε κουτί για γλυκά
και περίμενα το παιδί του γραφείου
να το παραλάβει

Ηρθε το παιδί,
πήρε το κουτί
το άφησε πάνω στο γραφείο
του εραστή μου

Εκείνος είχε πελάτες
και δεν πρόσεξε
τι του είπε το παιδί
στο αφτί, ψιθυριστά

Τέλειωσε η συζήτηση,
άνοιξε το κουτί
και ρώτησε τους πελάτες:
- Ενα γλυκάκι;
- Ε, όσο για ένα γλυκάκι θα το πάρω,
απάντησε ο πλέον σωματώδης
κι έβγαλε το μυρωδάτο σώβρακο
από το κουτί

Μετά από αυτό,
ο εραστής μου έκοψε ρόδα μυρωμένα
Λυπήθηκα, επειδή
δεν έμεινε κάτι απο κείνον
να τον θυμάμαι με ευκολία
Ούτε ένα σώβρακο

_____________________________________
ΣΗΜ. από τη συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί" που περιλαμβάνει ιστορίες αστείες και δραματικές, φανταστικές και πραγματικές, δικές και ξένες.