22 Φεβ 2008

Προχωρώ ακολουθώντας

Το σώμα του μου μιλά.
Με τον ώμο με κατευθύνει απαλά
σαν τη γαλοπούλα.

Το βλέμμα του με στρίβει
στις γωνίες
-αόρατα ηνία-
μου δίνει εντολή να αλλάζω κατεύθυνση
                                        πότε πότε

Βαδίζει πίσω μου, αλλά με οδηγεί.
Προχωρώ ακολουθώντας τον,
αν και προπορευόμενη.

Δεν μιλούμε καθόλου.
Ούτε πριν, ούτε μετά.

Οταν χωρίζουμε,
ορίζουμε το επόμενο ραντεβού.
Πέμπτη; Πέμπτη.
Οχτώ; Οχτώ, όπως πάντα.
Εδώ; Εδώ.

Φεύγουμε χωριστά.
Περιμένω την επόμενη Πέμπτη.
Να μου μιλήσει το σώμα του.

--------------------------
Συλλογή "σημαδεύω έρωτες για να μείνουν ζωντανοί"

6 σχόλια:

Glavkos Xaotikos είπε...

i went out alone
to sing a song or two,
my fancy on an man,
and you know who

neoinileias είπε...

ΣΥΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΧΛΗΣΗ, ΑΛΛΑ ΕΧΩ να σας πω
ΣΟΒΑΡΑ ΝΕΑ
Οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι πήγαν την Παρασκευή ένα βήμα πιο κοντά στην επανένωση της Κύπρου.
Αν είναι σε θέση να φθάσουν σε μια συμφωνία, αυτό θα σημαίνει την de facto διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γράφει το περιοδικο spiegel το σήμερα

http://neoinileias.blogspot.com/

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ είπε...

Πολύ δυνατό ποίημα. Απλό και αληθινό. Ποίηση της ζωής.

Μέλτος είπε...

θά'ρθει; στις οχτώ την Πέμπτη;

κι αν, κακιά η ώρα,
ξεχαστεί;
αν το ποτάμι είναι πλατύ;
αν το πέλαγο είναι βαθύ;

θά'ρθει; στις οχτώ την Πέμπτη;

Rodia είπε...

Μέλτο, μεταξυ μας, ερθει δεν ερθει.. χεστήκαμαν!
..αρκει που ηρθαν τα στιχακια της ιστοριουλας, ετσι δεν ειναι;..

Μέλτος είπε...

...με ιστορίες η με ιστοριούλες, και χωρίς, ο καιρός περνά... που θα πάει να πεί, τα χιλιόμετρα μαζεύονται, λιγοστεύουν, η Πηνελόπη η Περσεφώνη ο Αδης, περιμένενουν που να μην έσωναν...