30 Σεπ 2006

Τι ειναι ο συγγραφεας?



Κάτι που Δημοσιεύτηκε στις 02/12/2003 στο site ISTROS. Το είχα στείλει με το παρωνύμιο mixer, αλλά, όσο και αν είχα αλλάξει τον τρόπο της γραφής μου, με... ανακάλυψαν!


Μπορεί και να τα καταφερω να γινω συγγραφεας. Γιατι, τι ειναι ο συγγραφεας? Ειναι μια γυναικα που «αν μ' αγαπας, τότε μπορεις να μ' αγγιξεις» λέει, ή ένας άντρας που αλληλοξυλοκοπιεται στα αποδυτηρια των γηπεδων χωρις να του καιγεται καρφι πού (σε ποιο σημειο του σωματος) θα φαει -και θα δωσει- την ξυλια? Ενας συγγραφεας αγγιζει, δεν αγγιζεται. Αγγιζει μυαλα με το συναισθημα του -και σωματα καμμια φορα, μια και η αντιδραση του σωματος ξεκιναει απο το μυαλο. Αν αφηνοταν να αγγιχτει απο οτιδηποτε αλλο, εκτος απο τα δικα του συναισθηματα, θα ηταν απλα μια κατινα κουτσομπολα ή ενας χαμαλης υβριστης.


Ενας συγγραφεας λοιπον ειναι κατι το ουδετερο, όπως ενα μιξερ π.χ. που ομως δεν εχει αναγκη να τον βαζουν στην πριζα: Μπαινει μονος του, ή, μαλλον, ειναι στην πριζα μονιμως. Το υλικο που ανακατευει διαφερει καθε φορα μοναχα. Μια δοση γερη πονου μαζι με δυο κουταλιες της σουπας λυρισμο μπορουν να εχουν ένα πεντανοστιμο αυτοσαρκαστικο αποτελεσμα. Μπορουν να παραγουν επισης και μια αηδη σουπιτσα. Δεν εξαρταται λοιπον η γευση ενος εργου τόσο απο τη δοσολογια, όσο απο τον τρόπο αναμειξης των υλικων. Ουτε πολυ ανακατεμα ουτε λιγο. Το πόσο, το ανακαλύπτει κανεις γραφοντας. Για τουτο ο συγγραφεας δεν πρεπει να σταματα να γραφει. Εστω και αν γραφει σαχλαμπουρδες. Αυτες εκ των υστερων αξιολογουνται. Αν δεν γραφτουν, δε θα γνωριζει κανεις -ουτε ο ιδιος ο συγγραφεας- τι ειναι.


Συγγραφεας ειναι μονο λοιπον οποιος γραφει? Και βεβαια. Διαφορετικα, αν δεν εγραφε, πώς θα λεγοταν? Αγραφεας μαλλον! Γιατι λεγεται ΣΥΝγραφεας? Μαζι με ποιον αλλον γραφει? Αφου γραφει για να εκφραζει τον εαυτο του, χωρις να του υπαγορευει κανεις... Δεν ειναι ετσι! Ο συγγραφεας ειναι καποιος που εχει ανακαλυψει αυτη την εσωτερικη φωνη που του υπαγορευει τι να γραψει. Πότε ειναι μια φυλακισμενη κραυγη που δεν αντεχει να κρατηθει άλλο δεμενη μεσα του, πότε ειναι ψιθυρος που βγαινει σαν απαλό αερακι, πότε ειναι απλα μια φωνη. Φωνη διαρκειας. Δε σταματαει να απασχολει την ακοη του. Τοσο που κινδυνευει να παρασυρθει στο δρομο απο κανα οχημα, για τουτο και απαγορευεται να οδηγει. Ενα τεστ αναγνωρισης του συγγραφεα ειναι αυτο ακριβως: Ενας συγγραφεας ή θα ειναι οδηγος φορμουλας-1 ή δε θα εχει διπλωμα οδηγησης. Στην πρωτη περιπτωση για να σβηνει τις εσωτερικες του φωνες με το θορυβο (γγγρρρρ γγγρρρρ) και με την αδρεναλινη να του βραχυκυκλωνει τις καλωδιωσεις των νευρων, και στη δευτερη για να ακουει τα κλαξον, μη και γινει λυωμα στην ασφαλτο πριν προλαβει να γραψει!


Ενα μιξερ κραυγαζει ανακατευοντας. Ενας συγγραφεας κραυγαζει γραφοντας. Το μιξερ ακουγεται ετσι κι αλλιως. Ο συγγραφεας πρεπει να διαβαστει απο καποιον αλλο -εστω και έναν- για να «ακουστει». Ενας συγγραφεας ΔΕΝ ειναι συγγραφεας πριν εκδοθει? Οποιος γραφει και εκδοθει μετα θανατο, τοτε, πεθαμενος δηλαδη, γινεται συγγραφεας? Οξυμωρο: Γινεται (στο μελλον) συγγραφεας καποιος που ήταν (στο παρελθον) συγγραφεας αλλα και δεν ήταν ταυτοχρονα, αφου κανεις δεν το γνωριζε -ουτε ο ιδιος, εφόσον δεν αρκει ο εαυτος του ως μοναδικος αναγνωστης. Δε γινεται να σταματησω να γραφω. Το υλικο μου ειναι άπειρο. Δεν εχει τελος λοιπον, δεν υπαρχει επιλογος εδω. Θα μπορουσα να συνεχισω με τον αυτοσαρκασμο ως πηγη εμπνευσης και ως ερεθισμα, με τον αυτοσαρκασμο ως προδρομο και δασκαλο της αισθησης του (αμεταφραστου) χιουμορ. Δε θα το κανω τωρα. ΣΤΟΠ. Τα υλικα ξεχειλισαν απο το μηχανηματακι. Φρεναρω τη φορμουλα και παω για συνεργειο!

-----------------
...και.. το σχόλιο στον εαυτό μου:

Re: Τι ειναι ο αναγνώστης?
από Rodia στις 04/12/2003

Αλλο ένα επίμαχο ερώτημα. Ανα+γνώστης είναι κάποιος που "γνωρίζει ξανά", έτσι τουλάχιστον το ερμηνεύω ετυμολογικά (καμμιά αντίρρηση???)

Ο αναγνώστης λοιπόν αναγιγνώσκει ό,τι ήδη γνωρίζει αλλά δε μπορεί να το γράψει -δεν ξέρει τον τρόπο ή δεν τολμά. Γι αυτό συμφωνώ πως δύσκολα γράφει κάποιος αν δεν έχει διαβάσει προηγουμένως αρκετά...

Το κείμενο το διάβασα αναγνωρίζοντας τον αυτοσαρκασμό του εκπονητή του -το ίδιο πράττω άλλωστε συχνά!;-)- και δεν έχω παρά να συμφωνήσω στο ζήτημα της ανάμειξης. Αυτό μου είχε εξομολογηθεί ένας φίλος συνθέτης: "Η μουσική δεν είναι τίποτε άλλο απο ένα συνδυασμό απο νότες και παύσεις. Η καλή μουσική είναι ένας καλός συνδυσμός, αυτό που ψάχνουμε όλοι οι μουσικοί να πετύχουμε". Γιατί να μην ισχύει το ίδιο και με τη λογοτεχνία???
..και.. η πρακτική εξάσκηση είναι απαραίτητη παντού...
..και όσον αφορά τους συγγραφείς αλλά και τους αναγνώστες...

3 σχόλια:

elpida είπε...

Καλή μου ρόντια, με κάλυψες πλήρως, εκτός απ΄το ότι πρέπει να έχει διαβάσει αρκετά για να γράψει.
Άμα του φωνάζει η φωνή μέσα του, άντε να διαβάσει, για να μάθει να γράφει! Πάει το πουλί, πέταξε!
Α! και στ΄άλλο διαφωνώ λίγο. Πιστεύω ότι ο αναγνώστης μερικές φορές, μπορεί να είναι καλύτερος κι απ΄τον ίδιο τον συγγραφέα, απλά να μην τον ενδειαφέρει η συγγραφή.
Μάλλον έπρεπε να αναπτύξεις και το άλλο θέμα. Τα είδη των συγγραφέων.
Αυτών που γράφουν για εκτόνωση.
Αυτών που γράφουν γιατί θέλουν και μπορούν.
Κι άλλοι που γράφουν ένα βιβλίο στη ζωή τους, για να έχουν τον τίτλο του συγγραφέα...
Ξέχασα άλλο είδος;
Ευχαριστώ για την φιλοξενία!

Markos είπε...

Mε μπέρδεψες :)
Συν-γραφέας είναι αυτός που γράφει και κάνει και κάτι άλλο, που υποβοηθιέται από τη γραφή.
πχ Σκέπτεται, δημιουργεί.
Γραφέας (χωρίς το "συν") θα ήταν αν έγραφε χωρίς να σκέπτεται ο ίδιος.
Πχ αν αντέγραφε ή αν έγραφε καθ' υπαγόρευση.
Και φυσικά ο συγγραφέας δεν χρειάζεται να "διαβαστεί" για να είναι συγγραφέας.
Αν διαβαστεί τότε μπορεί να αξιολογηθεί. (Πάντα υπάρχει το μεγάλο ερώτημα "ποιος αξιολογεί;")
Είτε όμως αξιολογηθεί είτε όχι, συγγραφέας είναι.

Η εργασία του συγγραφέα, είναι πιθανόν αξιολογούμενη, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις μετατροπής της σε "προϊόν" που έχει και ανταλλακτική και αξία χρήσης.
Ε τότε, ο συγγραφέας μπορεί να γίνει και κατ' επάγγελμα συγγραφέας.
Ο επαγγελματίας συγγραφέας διαφέρει από τον μη επαγγελματία κατά το ότι η εργασία του πρώτου, μετατρέπεται σε οικονομικό προϊόν.
Ο καλός συγγραφέας διακρίνεται από τον απλώς συγγραφέα κατά το ότι η εργασία του αξιολογήθηκε ως καλή.

Εν τέλει με όλα αυτά και η αφεντιά μου είμαι ένα συγγραφέας.
Όχι καλός, όχι επαγγελματίας.

Συγγραφείς όλου του κόσμου ... φοβηθείτε :)))

Markos είπε...

Προς αποφυγήν πάσης παρεξηγήσεως.
Συγγραφέας δήλωσα, όχι λογοτέχνης ε;
Για τον συγγραφέα μιλάμε ...
Καλό σας βράδυ.