12 Νοε 2007

το ευγενικο μαυρο τουβλακι




..θα μπορουσε να ειναι και "το σκληροτραχηλο μαυρο τουβλακι"..
(κλικ! να μεγαλωσει η εικονα)


Σε μια αυλη, πανω σ' ενα χαμηλο μαντρακι που χωριζει τα παρτερια με τα φυτα, βρισκεται ακουμπησμενο ενα μαυρο μικρο συμπαγες τουβλο. Οταν βρεχει, το μαυρο τουβλακι γυαλιζει στη βροχη, καθαρο, ξεπλυμενο απο τα χωματα.
Καπου καπου, το παιρνει ο κηπουρος απο εκει και το χρησιμοποιει για να στηριζει καποια καταβολαδα. Αλλες φορες, το παιρνει ο μικρος γιος της οικογενειας για να το τσουλησει στο χωμα σαν να ηταν φορτηγακι.
"Τουτ, τουτ!" φωναζει και το τσουλαει αναμεσα στα παρτερια, φορτωμενο με χωμα και ξυλαρακια. Καποιες φορες, το παιρνει το μαυρο τουβλακι ο μπαμπας για να στηριξει τη γκαραζοπορτα ή, αραια και που, το παιρνει η μαμα για να σπασει καποιο αμυγδαλο.

Το μικρο μαυρο τουβλακι δεν διαμαρτυρεται ποτε, ειναι ευγενικο, στεκεται οπου το βαλουν, δεν φερνει καμμια αντιρρηση. Και τα κιτρινωπα ή τα κοκκινωπα τουβλακια ειναι ευγενικα και καλοβολα, αλλα πιο ευαισθητα -για τουτο και χτισμενα.
Το μικρο μαυρο τουβλακι ειναι πιο βαρυ, πιο ανθεκτικο, για τουτο και το προτιμουν ολοι.

3 σχόλια:

Α.Χ. είπε...

Θα προτιμούσα το τουβλάκι σου να ήταν λίγο πιο ατίθασο, αλλά δικιά σου είναι η ιστορία.

Ντροπαλός είπε...

Καλησπέρα,
Το τουβλάκι είναι μελαγχολικό και είναι μαύρο;

Rodia είπε...

~~α.χ., ναι, δικια μου ειναι, αλλα μπορεις να τη διαβαζεις οπως θελεις.

~~ Ντροπαλε, βαζεις μια νεα παραμετρο. Ομολογω πως δεν περασε απο το νου μου αυτη η περιπτωση, αλλα, οσο το σκεφτομαι, μαλλον εχεις δικιο. Πρεπει να ειναι μελαγχολικο.