10 Μαΐ 2006

Διώχνω το θάνατο

Ζωγραφίζω το κόκκινο
βλέπω αίμα αντί χαρά
ζωγραφίζω το ρόδινο
βλέπω σπλάχνα ανοιχτά.
Ζωγραφίζω γαλάζιο
γύρω μελανιασμένα πτώματα
πράσινο βάζω της ελπίδας
στο χορτάρι χολή.

Μαύρο έβαλα στο τέλος
μ’ ένα μικρό αστράκι
ν’ αχνοφέγγει στα βάθη
κατακίτρινο φωτεινό.

Ο ήλιος μίκρυνε αλλά ήλιος πάντα μένει...
Ο ήλιος μίκρυνε αλλά ήλιος πάντα μένει...

_____________________
ΣΗΜ. αποθηκευμένος ο ήχος εδώ για 7 μέρες

3 σχόλια:

Κοκοβιός είπε...

Μου' λειψαν τα τραγουδάκια σου, βρε Ροδιά!
Να' ξερες πόσο καλό μού κάνεις!

Αγκαλιές!

Λαμπρούκος είπε...

Καλά ήμουν σίγουρος πως ο ποιο τρελός θαυμαστής σου (εκτός από μένα που έχω κάνει τατουάζ το όνομα σου στο κωλαράκι μου) θα ήταν ο Κοκοβιός που περνάει τις μαυρίλες του!

Rodia είπε...

***Ψαράκι μου, θα σου αφιερώσω ένα χαρούμενο σε λιγάκι. Περίμενε στην οθόνη σου, ε

:-)

***Λαμπρούκο, πρόσεχε τι δηλωνεις γιατί θα ζητήσω πιστοποίηση εντός ολίγων 24ώρων!!!!

:-)